Abstract
Abstract:
Renewable energy deployment in Afghanistan remains underdeveloped as a result of existing structural barriers such as fragile infrastructure, limited investment, and dependence on imported electricity from neighboring countries.
Nonetheless, having rich natural resources and a comparatively high rate of electrification, Herat province, located in western Afghanistan, shows immense potential for renewable energy adoption. Therefore, this study aims to fill a significant gap in Afghanistan’s localized energy planning research by providing a thorough, province-level assessment of renewable energy options in Herat. The study evaluates six renewable energy options, which are solar, wind, biomass, geothermal, solar–biomass hybrid, and wind–biomass hybrid systems. Additionally, Analytic Hierarchy Process (AHP) is used to rank the aforementioned energy sources based on eight important criteria: cost-effectiveness, low maintenance requirements, technological maturity, energy conversion efficiency, system lifetime, storage independence, availability of skilled labor, and effective land use.
Moreover, the analysis is based on primary data gathered through structured expert questionnaires. The resulting rankings provide an evidence-based framework for directing renewable energy investments in Herat, and add a reproducible methodology for renewable energy prioritization in combining expert judgment with a systematic decision-making model.
The most feasible option for Herat was determined to be solar energy, which was followed by wind and geothermal energy.
:چکیده
رشد و توسعه انرژیهای تجدیدپذیر در افغانستان تاکنون بسیار محدود بوده است. دلیل اصلی این وضعیت، موانع ساختاری گسترده از جمله ضعف زیرساختها، کمبود سرمایهگذاری و وابستگی شدید به واردات برق از کشورهای همسایه میباشد. در عین حال، ولایت هرات که در غرب افغانستان موقعیت دارد، به دلیل برخورداری از منابع طبیعی غنی، تابش بالای خورشید و سطح نسبتاً مطلوب برقرسانی، ظرفیت چشمگیری برای گسترش انرژیهای تجدیدپذیر دارد.
این پژوهش با هدف پر کردن یک خلأ اساسی در حوزه تحقیقات برنامهریزی انرژی در سطح محلی افغانستان انجام شده و تلاش دارد تا با ارائه یک ارزیابی جامع در سطح ولایتی، چشماندازی دقیق و کاربردی از بدیلهای انرژی تجدیدپذیر در هرات ارائه کند. در این مطالعه شش گزینه اصلی انرژی تجدیدپذیر شامل انرژی خورشیدی، بادی، زیستتوده، زمینگرمایی، و سیستمهای ترکیبی خورشیدی–زیستتوده و بادی–زیستتوده مورد بررسی قرار گرفته است.
) استفاده شده است.AHP) برای رتبه بندی این منابع از روش فرایند تحلیل سلسله مراتبی
در این چارچوب، هشت شاخص کلیدی شامل مقرونبهصرفه بودن، نیاز پایین به نگهداری، بلوغ فناورانه، بازدهی تبدیل انرژی، طول عمر سیستم، استقلال از ذخیرهسازی، دسترسی به نیروی کار متخصص و بهرهبرداری مؤثر از زمین در نظر گرفته شده است. دادههای مورد استفاده از طریق پرسشنامههای ساختارمند و مصاحبه با کارشناسان و متخصصان گردآوری گردیده است.
نتایج حاصل از تحلیل نشان میدهد که انرژی خورشیدی با توجه به شرایط اقلیمی و اقتصادی ولایت هرات، در مقایسه با سایر گزینهها اولویت بالاتری دارد و میتواند محور اصلی سیاستگذاریها و سرمایهگذاریهای آینده باشد. در عین حال، انرژی بادی به عنوان یک منبع مکمل، ظرفیت مناسبی برای توسعه در مراحل بعدی داراست. یافتهها همچنین نشان میدهد که هرچند انرژیهای زیستتوده و زمینگرمایی در وضعیت کنونی با محدودیتهایی مواجهاند، اما در بلندمدت و با بهبود زیرساختها و تربیت نیروی انسانی متخصص میتوانند نقش مکمل ایفا نمایند.
این پژوهش نهتنها یک چارچوب علمی و مبتنی بر شواهد برای هدایت سرمایهگذاریهای آینده در انرژیهای تجدیدپذیر در هرات فراهم میآورد، بلکه روشی قابل تکرار و تطبیقپذیر برای اولویتبندی منابع انرژی در دیگر ولایات افغانستان نیز معرفی میکند. بدین ترتیب، نتایج این مطالعه میتواند مبنای مهمی برای سیاستگذاران، سرمایهگذاران و برنامهریزان انرژی در کشور قرار گیرد.
لنډیز
په افغانستان کې د نوي کېدونکو انرژيو پراختيا تر اوسه له جدي ننګونو سره مخ ده. د دې محدود پرمختګ عمده لاملونه د زیربناوو کمزورتیا، د پانګونې نشتوالی او له ګاونډیو هېوادونو څخه د وارداتي برېښنا پراخه اړتیا ده. سره له دې، هرات ولایت چې د افغانستان په لوېديځ کې موقعيت لري، د بډایو طبیعي سرچینو، د لمر د لوړې وړانګې او د نسبي برېښنا رسونې له امله د نوي کېدونکو انرژيو د پراختیا لپاره ځانګړی ظرفیت لري.
دغه څېړنه د همدې تشې د ډکولو لپاره طرحه شوې او موخه یې دا ده چې د افغانستان د ځايي کچې د انرژۍ د پلان جوړونې په برخه کې یو علمي او عملي چوکاټ وړاندې کړي. په څېړنه کې شپږ بدیلونه ارزول شوي دي: د لمر انرژي، د باد انرژي، بایوماس، ځمکنۍ تودوخه (جیوترمل)، ګډ سیستمونه د لمر–بایوماس او باد–بایوماس.
کارول شوی دی. (AHP) د دې سرچینو د رتبهبندۍ لپاره د تحلیلي سلسلهمراتبي بهیر
چې اته اساسي معیارونه په کې شامل دي: د لګښت اغېزمنتیا، د ساتنې ټيټه اړتیا، تخنیکي پخوالی، د انرژۍ د بدلون موثریت، د سیستم د ژوند موده، د زېرمو خپلواکي، د مسلکي کاري ځواک شتون او د ځمکې مؤثره کارونه. د څېړنې لومړني معلومات د کارپوهانو له جوړښتي پوښتنلیکونو او تخنیکي مشورو څخه راټول شوي دي.
د پایلو له مخې، د لمر انرژي د هرات د اقلیمي او اقتصادي شرایطو له مخې تر ټولو غوره بدیل دی او باید د راتلونکو پانګونو او پروګرامونو اساسي تمرکز وګرځي. سربېره پر دې، د باد انرژي کولای شي د یوې مهمې تکمیلي سرچینې په توګه وکارول شي، په ځانګړي ډول په هغو سیمو کې چې د باد وړتیا لوړه ده. په عین حال کې، د بایوماس او ځمکنۍ تودوخې سرچینې که څه هم اوس مهال له تخنیکي او لوجستیکي محدودیتونو سره مخ دي، خو په اوږدمهال کې د زیربناوو او انساني وړتیاوو په پیاوړتیا سره د پام وړ رول لوبولی شي.
په ټوله کې، دا څېړنه نه یوازې د هرات لپاره د نوي کېدونکو انرژيو د پانګونې یو شواهدو پر بنسټ علمي چوکاټ وړاندې کوي، بلکې داسې یوه تکرارېدونکې او تطبیقېدونکې طریقه هم برابروي چې د افغانستان په نورو ولایتونو کې د انرژۍ د لومړیتوبونو په ټاکلو کې کارول کېدای شي. د همدې له امله، پایلې د پالیسي جوړونکو، پانګوالو او د انرژۍ د سکتور د پلان جوړونکو لپاره ځانګړې عملي ارزښت لري